http://www.gozaar.org/rss_per.php چشم‌اندازی برای حقوق بشر و دموکراسی در ایران fa Wed, 10 Mar 2010 06:23:31 EST Wed, 10 Mar 2010 06:23:31 EST http://www.gozaar.org/template1.php?id=1451&language=persian "در روزهای آغازين پيروزی ، يکی از اولين اقدامات خمينی در آستانه هشت مارس فرا خواندن زنان به رعايت حجاب در محل کار بود که هزاران زن را به اعتراض بر انگيخت. ميتينگ‌هايی از طرف زنان حقوق‌دان برگزار شد. در مقابله با شعارهای زنان که " ماانقلاب نکرديم تا به عقب برگرديم" و " آزادی ، نه شرقی ، نه غربی، جهانی ست" گروه‌های چماقدار حزب‌الهی فرياد می‌زدند: «يا روسری يا توسری». اسلامگرايان ليبرال و ميانه‌رو همچون مهندس بازرگان و آيت الهر طالقانی گرچه حمله به زنان را محكوم كردند اما موضع روشنی در قبال نقض آزادی‌ها زنان نگرفتند . جريانات سياسی غير دينی هم به حمايت از زنان معترض برنخاستند. در ياداشت روز۲۲ اسفند سال ۱۳۵۷ در روزنامه کيهان آنزمان كه هنوز به تصرف اسلام‌گرايان درنيامده بود مقاله‌ای تحت عنوان : « تظاهرات زنان کافیست!» چاپ شد که خانم نويسنده در آن مدافعان رژيم شاه را به سازمان دادن اين تظاهرات برای بی‌اعتبار كردن اسلام و دامن زدن به تفرقه در ميان مردم متهم کرده‌بود. نويسنده نتيجه می‌گرفت كه چون مقامات دولتی هجوم به زنان را محكوم كرده و از خواست آنان در مورد محترم شمردن انتخا‌بشان حمايت كرده‌اند زنان بايد به اعتراضات خود پايان دهند." http://www.gozaar.org/template1.php?id=1450&language=persian "افزایش دامنه فشارها و دستگیری ها بر بدنه ی جنبش زنان در ایران، فعالان مدنی را بر آن داشت تا با فراخواندن تشکل ها و همه مدافعان حقوق زنان و شبکه ها به همیاری زنان ایران بشتابند. از آنها خواستند اگر در ایران سرکوب همه جانبه اعمال می شود آنان در خارج ایران صدای خواهران شان در سراسر دنیا شوند و ازاین طریق همبستگی شان را به نمایش بگذارند. نظر به اهمیت حمایت جهانی از تلاش های آزادی خواهانه ایرانیان، تا کنون چهل سازمان معتبر جهانی زنان اعلام کرده اند که با شعار «آزادی و برابری جنسیتی در ایران» به استقبال ۸ مارس ۲۰۱۰ خواهند رفت تا از تلاش زنان ایران برای نیل به دموکراسی و برابری حمایت کنند." http://www.gozaar.org/template1.php?id=1449&language=persian "زنان ایرانی در پیروزی انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ نقشی چشمگیر داشتند، آنها نخستین پاره از جمعیت ایران بودند که به نام انقلاب و اسلام مورد اهانت قرار گرفتند و حقوقی را که در آخرین دهه از حکومت شاه به دست آورده بودند، بلافاصله پس از ۲۲ بهمن از دست دادند. این گزارشی است از نمونه‌های آن حمله و هجوم که مدت ۳۰ سال است به صورت‌های مختلف ادامه داشته و هنوز وضعیت قانونی و حقوقی زنان به وضعیت آنان در ۲۲بهمن ۱۳۵۷ نرسیده است. در این سه دهه، همه فعالان حقوق زن طعم زندان، اهانت، محدودیت و آوارگی را چشیده اند. هم اکنون نمادهایی از زنان دلاور ایرانی که جذب جنبش ملی و اعتراضی شده اند در زندانها به سر می‌برند. جمعی که به صورت ظاهر آزاد شده اند، یا کشور را ترک کرده و به آوارگان پیوسته اند یا زیر تیغ وثیقه‌های هنگفت سکوت کرده و نمی توانند آن مصیبت‌هایی را که بر آنها گذشته و می گذرد شرح بدهند. کم نیستند زنان فعال در حوزه های اجتماعی که پیاپی به نهادهایی مانند وزارت اطلاعات و دادگاههای انقلاب احضار شده و تهدید به بازداشت می شوند. " http://www.gozaar.org/template1.php?id=1448&language=persian "ایران از نظر فرهنگی، نه تنها هیچ مشکلی با سازماندهی و تنوع های فرهنگی و اقوام ندارد که اصلا ایران فرآیند این چند فرهنگی است. یعنی چیزی به معنی ایرانی خالص و بیرون از اقوام اساسا وجود ندارد. عنصر ایرانیت یک خصیصه جمعی است که محصول کنش های متقابل اقوام و فرهنگ های مختلف است." http://www.gozaar.org/template1.php?id=1447&language=persian "در حالی که هشت ماه از تولد عظیم ترین موج اعتراض مردمی در سی سال گذشته موسوم به جنبش سبز می گذرد، این جنبش روزهای پرچالشی را پشت سر می گذارد. وقایع دردناک عاشورای خونین تهران،موج دستگیری های گسترده و طرح اتهامات بی اساس و غالبا سنگین برای بازداشت شدگان، ممانعت های شدید امنیتی از اعتراض های مردمی در روز ۲۲ بهمن وخستگی اجتناب ناپذیر مردم از صف آرایی های خیابانی پر هزینه، ضرورت رویکرد جدیدی را گوشزد می‌کند که در برگیرنده‌ی همه‌ی ظرفیت های موجود و کاهش هزینه ها باشد. به عبارت دیگر بنظر می‌رسد به جای آمادگی ادواری برای روزهای خاص و بستن تمام یاس و امید های جنبش به آن ، باید در جهت فراگیر و روزانه شدن جنبش اقدامی جدی نمود ." http://www.gozaar.org/template1.php?id=1446&language=persian "آن چه که امروز در ایران به نام جنبش سبز شناخته شده است را می توان حاصل سالها فعالیت مستمر جنبش‌های دانشجویی، زنان و کارگری در کنار جنبش تحول خواهی ایران دانست؛ جنبشی که از ابتدا نشان داد با حفظ احترام به رهبران سیاسی موجود، چون برآمده از جنبش‌های مدنی است نه احزاب سیاسی، ولایت احدی را نمی پذیرد .موسوی و کروبی نیز با درک این خصلت جنبش بود که هیچ گاه سعی نکردند خود را رهبرانی نشان دهند که هدایت گر و تصمیم گیر جنبش خواهند بود . آنها تنها با صدور بیانیه‌هایشان به بیان مطلبات حداقلی جامعه پرداختند تا راه بازگشت را برای حاکمان امروز و دوستان دیروز نبسته باشند. اما آنچه که در این میان بازگو خواهد شد پرداختن به نقش، جایگاه و اهمیت جنبش دانشجویی در اعتراضات اخیر است." http://www.gozaar.org/template1.php?id=1445&language=persian "ساختارهای ایدئولوژیکی که خشونت علیه بهائیان را توجیْهْ می‌کنند چندان اساس مذهبی ندارند. آزار و اذیتها، براساس تفاوتهای دینی و استدلالهایِ مُبتنیْ بر قرآن و سنت نیست. ریشه آزار و اذیتها در این است که نظام سیاسی خودکامه با این تفاوتها به یک گونه‌ برخورد می‌کند و نظام دموکراتیکِ مبتنی بر آزادی و حقوق بشر به گونه‌ای دیگر. پروفسور محمد توکلی با اشاره به ریشه‌های تاریخی بهائی ستیزی در دوران معاصر می‌گوید: «دولت قاجار وقتی مشروعیت خود را در خطر دید، بابیان را سپرِ بلا کرد، و برای جلب همراهیِ طُلابِ حوزهء علمیه و علمای شیعه، مبارزه‌ی بسیار سازمان‌یافته‌ای را علیه بابیان آغاز کرد. دولتمردان قاجار همزمان با "دگرسازی" بابیان و تاکید بر سنتهای مذهبی ملی، به ترویج فعالانه مذهب شیعه به عنوان هسته‌ی هویت مدرن ایرانی پرداختند." http://www.gozaar.org/template1.php?id=1443&language=persian "در طول ۸۸ سال گذشته سه کودتا در ایران اتفاق افتاده که هر کدام منشاء بسیاری از تحولات و تغییر ساختارهای بنیانی در اوضاع سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی بوده است. وجه مشترک سه کودتای ۳ اسفند ۱۲۹۹، ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ و ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ را می‌تواند بحران‌های سیاسی و اجتماعی، وقوع یک جنبش عظیم اجتماعی قبل از آن؛ نهضت مشروطه قبل از کودتای سوم اسفند، نهضت ملی شدن صنعت نفت قبل کودتای ۲۸ مرداد و جنبش اصلاح‌طلبی و جنبش سبز قبل 22 خرداد در نظر گرفت." http://www.gozaar.org/template1.php?id=1444&language=persian "این در شرایطی است که خبرگزاریهای بین المللی نیز ترجیح می دهند تا با فعال نگاه داشتن دفاتر خود در داخل ایران بعضا اخبار نا آرامیها را از کشور ثالثی پوشش دهند تا به دور از تبعات ناشی از برخورد های دولت ایران با دفاترشان باشند. در طول هشت ماه گذشته جمله معروفی همچنان همراه با تمام عکسهای منتشر شده توسط خبرگزاریهای بین المللی از ایران به چشم می خورد و آن حکایت از منع دسترسی رسانه‌های خارجی به منابع خبری و استفاده از آثار عکاسان ناشناس است.تکرار اینکه عکاس عکس فوق ناشناس است نشان می دهد تا چه اندازه رعب بر فضای جامعه عکاسی ایران حاکم است." http://www.gozaar.org/template1.php?id=1442&language=persian نشست حقوق بشر در سال ۲۰۱۰ موسسات خانه آزادی و حقوق بشر در اولویت، روزهای۱۷،۱۸ و ۱۹ فوریه در شهر واشنگتن و با حضور حدود ۹۰ میهمان از ۳۰ کشور جهان برگزار شد. در این نشست که فعالین حقوق بشر ،آزادی بیان و آزادی اطلاعات حضور داشتند به بررسی معضلات عرصه آزادی بیان در کشورهایی چون ایران ، عربستان سعودی ، چین، تایوان ، مالزی ، سودان ، مصر و بلاروس پرداخته شد. حضار در این نشست سه روزه که ملاقات با پرزیدنت اوباما و دالی لاما را نیز به همراه داشت ، ضمن تبادل نظر از رئیس جمهور امریکا و نهادهای مدنی این کشور خواستند به وضع حقوق بشر در جهان بیشتر توجه کند. http://www.gozaar.org/template1.php?id=1440&language=persian " مصاحبه ای که پیش رو دارید ، گفتگویی است با خانمی ۵۵ ساله که پیش از انقلاب در سازمان مجاهدین خلق عضویت داشته بعد ازانقلاب و تحمل دورانی در زندان از این گروه جداشده است.ایشان این روزها در امور فرهنگی فعال است." http://www.gozaar.org/template1.php?id=1438&language=persian "سالشمار جشنواره بین المللی فیلم فجر، سه سال پسین تر از انقلاب اسلامی آغاز می شود. با آنکه آیت الله خمینی در نخستین روز ورود به ایران در بهمن پنجاه و هفت با بیان جمله تاریخی " ما باسینما مخالف نیستیم، با فحشا مخالفیم" صراحتا نظر خود را در باره سینما ابراز کرد، قریب به سه سال طول کشید تا اوضاع سینما سر و سامانی بیابد و جشنواره فیلمی که پیش از آن جشنواره فیلم تهران نام داشت همچون سیمرغ از خاکستر خود بر خیزد. در بهمن ۱۳۶۱، نخستین جشنواره فیلم فجر ، با هدف ارج گذاری و ترویج سینمایی مبتنی بر انگاره‌های انقلابی- اسلامی حکومت ایران بر پا شد." http://www.gozaar.org/template1.php?id=1439&language=persian "انتخابات دهم ریاست جمهوری، کشور را در شرایط منحصر به فردی قرار داده است. شکافهای موجود در ساختار قدرت که در طی حیات جمهوری اسلامی همواره انکار شده بودند، اینک بوضوح آشکار و صفوف موافقان و مخالفان رهبر، بطور کامل از هم جدا شده اند. در این شرایط، بسیاری، وقایع کشور را با جریانات سالهای آغازین انقلاب که در پی طرد مجاهدین و سایر گروه های دخیل در انقلاب ۵۷ شکل گرفت، مقایسه میکنند. جریانات اوائل انقلاب، اگرچه در آغاز تهدید جدی برای نظام نوپای تحت حاکمیت ولایت فقیه محسوب می شد، اما نمیتوان نقش سه عامل مهم موفقیت نظام در سرکوب آنحرکتها را نادیده گرفت: نخست، رهبری کاریزماتیک آیت الله خمینی و نفوذ او در لایه های پایین دست اجتماعی، که هر سخنی را از او به مثابه سخنی الهی می پذیرفتند. دوم، شرایط ویژه کشور در پی جنگ تحمیلی که زمینه مناسب را جهت سرکوب گسترده به بهانه تضعیف نهادهای داخلی در برابر دشمن خارجی ، فراهم آورده بود و سوم، عدم دسترسی گروه های مخالف به ابزار ارتباطی گسترده، به منظور ساماندهی و هدایت حرکت ها و فعالیت هایشان." http://www.gozaar.org/template1.php?id=1437&language=persian "حکومت دینی در ایران در طی سه دهه‌ی گذشته علی رغم تفاوت معنادار جناح‌ها و دولت‌ها رگه‌های نسبتا ثابتی را به نمایش گذاشته است: از حیث ایدئولوژیک بر اجرای احکام شریعت با اتکا بر قوای قهریه حتی در حوزه‌ی خصوصی افراد، نگاه شیطانی به غرب، تعطیل مبانی اسلام بر اساس مصلحت دولت، و اسلامی کردن امور و بالاخص مراکز آموزشی اصرار می شود؛ از حیث سیاسی و حقوقی، نهادینه کردن تبعیض و امتیازات قشر حاکم، نقض نهادینه‌ی حقوق شهروندان، مهندسی انتخابات، تخریب نهادهای مدنی، عدم استقلال قوه‌ی قضاییه و قتل و ترور مخالفان دنبال شده است؛ از حیث اجتماعی، خشونت محوری، زن ستیزی و توده‌وار کردن جامعه و از حیث فرهنگی، تک صدایی و مرگ باوری حاکم هستند. از این نگاه جمهوری‌اسلامی امروز همان حکومتی است که خمینی می‌خواست." http://www.gozaar.org/template1.php?id=1436&language=persian "حزب اعتماد ملی در بیانیه‌ای به مناسبت سی و یکمین سالروز انقلاب خواستار تامین یک سلسله مطالبات اجتماعی و سیاسی بر پایه‌ی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران شده است که در مرکز خواسته‌ها، اجرای اصل ۵۹ قانون اساسی با هدف مراجعه به آرای عمومی برای حذف نظارت استصوابی گنجانده شده است. حزب اعتماد ملی تلاش کرده تا تمام ظرفیت‌های قانون اساسی را که می‌تواند در فروکاستن نارضایتی‌ها موثر واقع بشود به حاکمیت یاد آوری کند. بیانیه همچنین با توجه به حساسیت اوضاع سیاسی و امنیتی، شائبه ساختار شکنی را که بهانه به دست خشونت ورزان داده زدوده و هدف خشونت زدایی از رفتار حاکمیت را دنبال کرده است. آیا این تدابیر سیاسی می‌تواند حاکمیت را متقاعد کند تا از شیوه‌ها و ظرفیت‌های قانونی برای بهبود روابط با مردم معترض استفاده کند؟"